mukmake

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่กลับมาอยู่บ้านที่กรุงเทพฯ ฉันทำงานบ้านตามที่เคยเป็น ซักผ้าด้วยเครื่อง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังขยี้ผ้า ซักตากด้วยมือล้วนๆ ฉันชอบการซักผ้าด้วยมือ ในกะละมังมากกว่าการหย่อนมันลงถัง ให้โปรแกรมซักผ้าทำงาน แต่แม่ก็จะบอกว่า เอาไว้ทำตอนเครื่องพัง หรือว่าตอนที่ฉันอยู่ที่บ้านเช่าหลังเล็กๆที่ ต่างจังหวัดแล้วกัน 

ที่บ้านในซอยเล็กๆที่ชื่อว่า เกษตรสิน ฉันจะซักผ้าในวันอังคารและวันพฤหัส จริงแล้วไม่ได้ตั้งใจกำหนดวันอะไรแบบนั้นหรอก แต่ว่ามันคือช่วงเวลาที่พอเหมาะสำหรับการออกไปนั่งซักผ้าหน้าบ้านมากที่สุด ในวันอังคารที่ไม่ค่อยมีใครสุมตัวกันสรวลเส และในวันพฤหัสก่อนการรวมตัวของพี่ป้าน้าอาทั้งหลายแถวนั้น ว่ากันตามจริง ฉันไม่ค่อยปลื้มพวกเขา เพราะพวกเขาคุยกันด้วยเดซิเบลที่สูงเกินปกติ หัวเราะรวมการกระแทกทุ้มของกลองออกศึก ฉันไม่เข้าใจว่า เขาเห็นมันเป็นอาการที่ปกติไปได้อย่างไร

ฉันไม่เคยตากผ้านอกหลังคาบ้าน มันจะถูกแขวนไว้ตามขื่อเหล็กที่มีร่องออกมานิดๆ ให้ไม้แขวนเสื้อได้เกาะกี่ยวไว้ ฉันเรียงมันตามสี เพราะฉันซักมันทีละกะละมัง ผ้าขาวซักง่ายหน่อย เพราะเป็นเนื้อผ้านิ่มๆสำหรับใส่นอน ส่วนผ้าสีมีความหยาบ ฉันไม่ค่อยได้ใส่เท่าไร

ขั้นตอนสุดท้ายของการซักผ้า คือการใส่น้ำยาปรับผ้านุ่ม .. ขั้นตอนนี้ล่ะที่ฉันรู้ว่า การซักผ้าด้วยมือ กับด้วยเครื่องแตกต่างกันมาก เพราะกลิ่นและความนุ่มของผ้านั้น การซักด้วยมือแบบน้อยชิ้น ให้ผลลัพธ์ที่มากกว่าการยัดลงถังเป็นไหนๆ

วันนี้แดดไม่ร้อน และลมไม่พัด ฉันมีแต่ความหวังว่าผ้าจะแห้ง แม้ว่าการตากกลางแจ้งที่บ้านในวันนี้จะต่างจากการตากผ้าใต้ขื่อบ้านเช่า แต่ความรู้สึกไม่ต่างกันตรงที่ว่า แดดไม่มีมี และกว่าจะแห้งคงใช้เวลานาน

อีกสองวันฉันก็กลับไปต่างจังหวัดอีกครั้ง และเป็นวันที่ฉันต้องไปซักผ้าด้วยซี